De hal is het eerste woord.
In november wordt de hal de drukste meter van het huis. Met een console, een spiegel en een plek om te zitten wordt hij ook de mooiste.
Door Marcella · · 2 minuten lezen
Natte jassen, een tas die ergens moet staan, sleutels die altijd net zoek zijn. In november wordt de hal de drukste meter van het huis. Toch is het vaak de plek waar het minst over is nagedacht. Er staat een kapstok, er ligt een mat, en verder is het een doorgang.
Dat is jammer. De hal is het eerste wat je ziet als je thuiskomt en het laatste als je vertrekt. Gasten nemen er hun eerste indruk mee, lang voordat ze de woonkamer zien. Een goede hal hoeft niet groot te zijn. Hij heeft drie dingen nodig: een blad, een spiegel en een plek om te zitten.
Een blad voor de kleine dingen.
Een console is een tafel die tegen de muur leeft. Smal genoeg om niet in de weg te staan, breed genoeg voor wat je bij binnenkomst uit je handen wilt leggen. Sleutels, post, je telefoon, een zonnebril die in november nergens meer voor nodig is.
De Console Colson Brown heeft een licht, rechthoekig blad met afgeronde hoeken, gedragen door platte, donkere poten die twee aan twee staan. Hij oogt rustig en architectonisch, bijna als een stuk muur dat naar voren is gekomen. Zet er een schaal op voor de sleutels, leg er een stapel boeken naast en laat de rest van het blad leeg. Een console werkt het best als er ruimte op blijft.
Wie geen zin heeft in losse spullen, zet er een Opbergdoos Abbey Ivory op. Wat erin gaat, hoeft niemand te zien.
Een spiegel voor het licht.
Hallen zijn zelden licht. Er is vaak maar één raam, soms alleen het glas in de voordeur. Een spiegel lost dat voor een groot deel op. Hij vangt het licht dat er is en geeft het terug aan de ruimte.
De Spiegel Calvo heeft de vorm van een boog, met een brede lijst in een grijze travertinlook. De lijst geeft de spiegel textuur, zodat hij op een witte muur niet verdwijnt. De boogvorm maakt een lage hal hoger. Hang hem boven de console, met de onderkant zo'n twintig centimeter boven het blad. Dan horen ze bij elkaar zonder elkaar te raken.
Een plek om te zitten.
Het meest onderschatte meubel in huis is de bank in de hal. Je trekt er je laarzen aan, een kind wacht er tot het vertrekt, een gast zet er zijn tas neer. Wie er eenmaal een heeft, vraagt zich af hoe het zonder ging.
De Bank Geneva uit de Alexander Jones-lijn van Richmond is meer dan een zitplek. Een lange, gestoffeerde zitting in bruine tweed rust aan de ene kant op een messing bol en aan de andere kant op een piramide. Een rolkussen markeert het hoofdeinde. Hij is speels zonder druk te worden, en de tweed voelt in de winter precies goed. Hij staat net zo goed aan het voeteneinde van een bed, mocht de hal er te smal voor zijn.
Wat je weglaat.
Een hal wordt rustiger door wat er niet staat. Hang jassen die je deze week niet draagt in een kast. Geef schoenen één vaste plek. Kies één lamp met warm licht in plaats van een felle plafondspot.
Wat overblijft, is een plek die je ontvangt in plaats van een gang die je doorloopt. En die eerste indruk geldt ook voor jezelf, elke avond als je de deur opendoet.